Zin, onzin en geen zin

Bij sommigen heet de cursus 23 dingen nu al 23 ondingen. Wat heb je eraan, wat moet je ermee en wat is het nut? Dit zijn wezenlijke vragen die leiden tot de kernvraag naa de zin van ons archiefbestaan. Gelukkig heeft Multatuli daar ooit al een passend antwoord op geformuleerd: het streven van de mens is mens te zijn. In ons geval: het streven van de archivaris is archivaris te zijn. Dat doen we met alle beschikbare hulpmiddelen: pen, papier, dozen, doosjes, paperclips, nietjes en computers. Die computers stonden eerst een hele tijd op ons bureau als een soort luxe typemachines. Vanaf midden jaren negentig groeide internet en sindsdien stellen we heel veel informatie beschikbaar via het wereldwijde web. Onze virtuele bezoekers stellen er inmiddels prijs op om een actieve bijdrage te leveren aan de door ons beschikbaar gestelde informatie. Ze bekijken onze foto's op Flickr (er staan zo'n 300-350 oorlogsfoto's op) of leveren commentaar, ze willen op een forum met ons of met elkaar discussieren over genealogisch onderzoek, ze willen hulp krijgen van een digitale archivaris (bijvoorbeeld 'chatten') enzovoort enzovoort. Dat meer interactieve web noemen we ook wel het sociale web of web2.0.
De cursus 23 dingen doet ons kennis maken met tal van mogelijkheden (gebruik van handige programma's en sites) waar we mogelijk in ons werk wat aan hebben.
Natuurlijk kost het je hoofdbrekens om je weblog te vullen: wat moet je nu weer over je kat vertellen. De bedoeling van de cursus is dat we gaan nadenken of en hoe we de aangeboden 'tools' kunnen en gaan gebruiken in ons werk. Een aantal mensen gebruikt bijvoorbeeld al Google Alerts om melding te krijgen als er ergens op het web iets wordt gemeld over het Gemeentearchief Rotterdam. Zoiets is handig.
Op internet ontstaan kanalen die DE kanalen zijn voor het publiceren van bepaald materiaal, zoals YouTube voor video's en Flickr voor foto's. Hoe kunnen en moeten wij ons presenteren op die kanalen. Hoe gaan we om met commentaar dat daar binnenkomt.Hoe organiseer je dat? Enfin, genoeg te leren, genoeg te doen en genoeg om over na te denken.